Home Over het project Werkzaamheden en planning Archief & Zoeken Contact English 日本語
Foto bij
donderdag 29 november 2018

Constructeur haltes Maaike : “Onderliggende techniek nu uitdetailleren.”

Een vernieuwde Amstelveenlijn met oude haltes erlangs, dat kan natuurlijk niet. Alle haltes worden daarom vanaf volgend jaar onder handen genomen.

Maaike Kobesen studeerde bouwkunde in Eindhoven, werkt sinds 2015 bij het ingenieursbureau Iv-Infra en is nu gedetacheerd bij hoofdaannemer VITAL.

Op haar visitekaartje staat ‘constructeur haltes’. Dat klinkt een beetje alsof ze straks zelf gaat bouwen, “maar feitelijk ben ik, met een aantal collega’s, bezig met het ontwerpen van de nieuwe haltes”, nuanceert de 27-jarige. “Ikzelf ben betrokken bij een aantal ervan, onder andere Meent, Marne, Oranjebaan, Amstelveen Centrum, Onderuit en Uilenstede. Plus het ontwerp van  het tunneldak van de onderdoorgang bij Amstelveen Centrum. Die wordt breder en zorgt er straks voor dat fietsers en voetgangers veiliger kunnen oversteken vanuit het Stadshart richting de Beneluxbaan.”

De haltes Marne en Amstelveen Centrum komen te vervallen, maar tóch is Maaike ermee bezig. Ze legt uit waarom: “We sluiten deze haltes af, door het aanbrengen van een betonnen vloer en een betonnen wand. Het deel van de halte boven het maaiveld wordt gesloopt; daar komt de vloer te liggen, die zorgt voor afsluiting van bovenaf. De halteopgang wordt afgesloten door middel van de wand. Het beton voor de vloer en de wand moet worden berekend, en daar kom ik dus in beeld.”

Het ‘ontwerpen van nieuwe haltes’ is, in Maaike’s geval, een technisch verhaal. “Je denkt bij dat woord al snel aan mooie dingen, aan architectuur, het aangezicht van een halte. Maar ik doe de onderliggende techniek, zoals het bepalen van de dikte van het beton, de hoeveelheid en diameter van de betonwapening en – in overleg met de geotechnisch adviseur – het aantal, de afmetingen en de lengte van funderingspalen.”

Alle haltes langs de vernieuwde Amstelveenlijn blijven op dezelfde plek, maar ze veranderen wel grondig. “Er komen twee zichtbare aanpassingen. Allereerst, waar daar sprake van is, het weghalen van het hoogteverschil in de perrons. En ten tweede het plaatsen van nieuwe, transparante liften, dikwijls ook op een andere plek. Wat ik ontwerp, is de betonconstructie waarin zich – bij haltes waar dit nodig is – de trappen naar de perrons en de liften bevinden.”

Maaike is momenteel bezig met, wat zij noemt, het ‘uitdetailleren’ van het ontwerp. “Een voorbeeld daarvan betreft de wapening, die nodig is voor de verbinding tussen nieuw en  bestaand beton. Dat zit zo: op een aantal haltes zitten in het bestaande beton zogenaamde dilatatievoegen. Die vangen krimp en rek op, of zijn waterkerend. Waar we die voegen willen bewaren, plaatsen we tegen het oude beton (waar dus de voegen in zitten) een stuk nieuw beton. Hoe we deze verbinding kunnen maken – dus de hoeveelheid wapening die nodig is – en kunnen zorgen voor een waterdichte aansluiting, moeten we nu uitwerken.”

Interessant voor Maaike is ook de halte Uilenstede. “Op de meeste haltes waar ik mee bezig ben, komen de nieuwe liften op een andere plek dan nu. Op Uilenstede verhuist ‘ie echter niet. Maar de nieuwe liften zijn breder dan de huidige. Een leuke uitdaging dus om op Uilenstede op dezelfde plek een bredere lift in te passen, en constructief het nieuwe en bestaande beton te verbinden.”

Wie druk is met een specifiek deel van de vernieuwing, zoals Maaike, zou zomaar het zicht op de rest van het Amstelveenlijn-project kunnen verliezen. Maar de constructeur heeft daar een originele oplossing voor. Of beter gezegd hulpkracht: oma Truus.

“Heel toevallig heb ik in de familie een band met deze lijn. Een oom en tante van mij wonen dichtbij de halte Poortwachter, op een steenworp van ons kantoor. En mijn oma woont bij het Amsterdamse Bos. Zij knipt alles wat ze leest over de Amstelveenlijn uit en dat stuurt ze naar ons toe. Wij hangen het hier op het prikbord.”

Maaike zelf is intussen bezig met de afronding van haar werk. Want er gloort iets bijzonders aan de horizon, letterlijk en figuurlijk. “Ik ben vorig jaar getrouwd en mijn man Olivier werkt sinds september in Qatar! Hij is zich nu aan het settelen en we hebben er een appartement. Mijn koffers staan open, want ik ga half december ook die kant op.”

Moet oma Truus dus straks de knipsels richting de woestijnstad sturen? “Haha, ja, dat is misschien best een goed idee! Want ik blijf de Amstelveenlijn natuurlijk volgen.”

Heeft u vragen? Stel ze hier.

Wil u dit artikel delen?